Gene aynı yerden yazıyorum sana... Sen aynı yerde misin bilinmez.
Sevgilim gidişinin arkasından aylar geçti, yıla döndü. Belki geleceksin
diye bekledim. Gelecek misin?
Giden unutulurmuş bebeğim.. Ben unutamadım, gidişinden sonra çok
ağladım, sensizliğe dayanamadım, sensizlikte yandım. Sonra elime
kalemimi alıp hep sana yazdım. Kitaplığımda çok şiirlerim var, çok
sevdaları anlatan yazılar, hepsi sana...
Aslında sen unutulursun, gidenlerin hepsi unutulur ama ya yaşananlar...
Unutmaya çalışırken hatırlana o anlar.. Sana bunları hatırlatıyorum ben
unutmasam da belki sen unutmuşsundur diye... Ağlamıyorum da artık çünkü
sen öğrettin bana gülmeyi, sen öğrettin bana hayatla alay etmeyi... Bana
o kadar şey öğrettin ki, beni baştan yaratan sen oldun. Şimdi nasıl
unutayım, kendime baktıkça hatırlıyorum seni...
Şimdi seni çok özlüyorum çok...ama biliyorum sende unutmadın beni
gittiğin yerlerde...gözünde arkada olmasın sevdiğim beni bıraktığın
yerde yaşıyorum seni... Sensizlikte zor çekilmiyor ama bunu bile
öğrettin bana... Daha neler neler öğrettin... Tek başıma yaşayabileceğim
bir aşk bıraktın bana...
Sen bana güzelliği, doğruluğu bıraktın ve bir gün beni arasan aynı yolda bulacaksın.
Senden sonra ayakta durmakta zorluk çektim, farkındasın biliyorum ara
sıra yıkıldım. Şimdi ayakta durabiliyorum ama arada seni yanımda
istiyorum. Bir arıyor sesini duyuyorum, yüzünü görmesem de rahatlıyorum.
Sana bir defa sıkıca sarılmak istediğimi söylüyorum. Dayanamayacağını
söylüyorsun. Şimdi sensiz yollardayım,gelmeyeceğini bilsem de beni
bulunmayan bir dürüstlükle sevdiğini ve hep seveceğini biliyorum....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder